6.13.2017

Inacabadas e imperfectas coma nós!


Chegou ao souto Os golfiños e o xigante, de Ignacio (Ignacio Vilariño, obra de teatro gañadora do XII Barriga Verde de textos para o teatro de monicreques na modalidade infantil editada por Baía Edicións e a Xunta de Galicia.
Se hai un xénero necesario entre as rapazas, ese é sen lugar a dúbidas o do teatro infantil, xa que axuda entre moitísimas cousas, a mellorar a lingua na parte máis precaria, a oral. A necesidade de focalizar a normalización na oralidade é tanta que o teatro, a regueifa, a poesía, todas as manifestacións orais deben priorizarse tendo en conta que ademais potencian a autoestima e o medo a falar en público. Baía edita unha obra que segundo o xurado conta cunha estrutura narrativa orixinal e audaz. Vincular teatro con modernidade temática é quizais o gran logro desta obriña, que emprega, tamén segundo o xurado, o recurso da repetición con grande acerto,

Li e Po, os dous golfiños do acuario de Fushun, están en perigo e vai ser Jiang quen emprenda unha aventura na procura dunha solución. A modernidade, a actualización temática, o ecoloxismo, o respecto pola liberdade dos animais para que vivan no seu hábitat, a superación dos obstáculos que se nos presentan, todo isto xunto cun espazo descoñecido, a maxia da China, artellan unha peza teatral atraente e fresca. Trata ademais un tema de actualidade que ten interese para os máis novos, a reivindicación da vida en liberdade dos animais, o respecto ao medio, con diálogos áxiles e ben construídos. A través dunha elaborada proposta escénica que mestura a técnica de sombras chinesas e o audiovisual recrea un curioso percorrido en diferentes medios de transporte polas exóticas paisaxes da China.

Unha oportunidade única para practicar a dicción, para divertirse aprendendo e falar mellor!

6.07.2017

E pintou as orellas de rosa para poder voar!


Chega ao souto un clásico do álbum ilustrado. Trátase de Rufus, O morcego que adoraba as cores, con texto e ilustracións de Tomi Ungerer na colección Tras os Montes de Kalandraka adaptado por Sandra e Óscar Senra Gómez. Kalandraka edita en galego o marabilloso álbum concibido por Tomi Ungerer en 1961, que a aqueles que estean familiarizados co álbum ilustrado lles soará por títulos como Os tres bandidos, Críctor, Adelaida, Emilio ou Onde está o meu zapato?, todas obras de referencia e que forman parte dunha extensa etapa creativa que consta de máis de 30.000 traballos de diferentes estilos (entre 30 e 40 mil), recollidos en 120 libros. Marcadamente antibelicista (nado en Estrasburgo en 1931) emigrou a Nova York onde colaborou en medios xornalísticos e criticou abertamente a sociedade superficial americana. Conseguiu a Medalla de Ouro da Sociedade de Ilustradores e o Premio Hans Christian Andersen.


Rufus é a historia dun morcego que un día, nun cine nocturno ao aire libre, descobre a luz e as cores. Ao vivir nunha cova, o pequeno nunca vira a luz do día. Marabillado pola luz, polas cores decide non durmir e explorar o espazo. No seu afán por mimetizarse coa realidade chea de cores que o rodea, decide pintarse. Rexeitado, ferido e danado pola agresividade e crueldade humana, é a sensibilidade dun doutor quen o salva, quen fai que se acepte e de quen aprenda que a amizade non entende de diferenzas.
As ilustracións, ao igual que Os tres bandidos, están cargadas dos contrastes ente a escuridade e aluminosidade do día, entre a cor da noite e as flores, as bolboretas e un marabilloso coleccionista.


Trátase en resumo dun álbum diferente, atraente para os pequenos, para aprender sen que se note, de xeito lúdico, as cores, o valor da amizade, os animais, a sensibilidade, a empatía e o feito de aceptarse cada un como é, xa sabedes, iso de quererse a un mesmo e aceptar que temos defectos, nós e as persoas que queremos, todas!

Marabillosa forma de aprender con animaliños que xa de en por si non caen simpáticos.

Recomendación de Souto.

5.23.2017

A quen non lle gusta ver un paporrubio feliz?

Na entrada de hoxe falamos de Pituxa, a fantástica nena da caca de ouro (escrita por un bolígrafo) de Marcos López Concepción editada por Galaxia na súa colección Árbore.


Pensada para rapazas de doce anos en diante é unha delirante historia, ateigada ata a cima de imaxinación, de sorpresas e de aventura. Con ilustracións de Lidia Nokonoko, esta noveliña trata de como Pituxa, unha cativa bastante consentida, logra afrontar unha nova situación familiar. Como vai medrar en tempos de crise cando os seus pais son despedidos dos seus traballos, perden a súa casa... e aínda que todo son contrariedades, coa axuda dos veciños, de Isaura especialmente e da casa-vagón onde os acubilla, dos compañeiros e dos amigos, Pituxa vai vivir toda unha aventura e aprender que é o máis importante de todo, ainda que teña que pasar ata por un rapto. 


Un día fai unha caca de ouro e todo cambia. Desta obra, que está dividida en dúas partes, non imos desvelar por completo o que sucede nela, cremos que a sorpresa, a intriga, as ganas de saber que vai pasar non deben desvelarse, xa que precisamente é esta en parte a frescura que achega, ese punto de tolemia imaxinativa que non sabes por onde vai saír. 


Trátase dun libro de varias lecturas, actual, que mestura á perfección o real coa delirante imaxinación que o caracteriza, e que agocha unha crítica a esta sociedade desprovista de humanidade onde o capitalismo feroz avanza, brutal, marxinando e que carece de sentimentos, que nos converte a todas en transparentes, en seres grises e iguais. 


A importancia do humor artellase tamén a través das ilustracións de Lidia Nokonoko, mostrado ademais de orixinalidade, irreverencia, botando man do esperpento para explicar cousas que non deberan pasar, feitos que consenten a diario os estados coma os desafiuzamentos, como que calquera neno ou calquera nena pase necesidades.

Unha oportunidade para rir, para ler, para deixar voar a imaxinación.


       

5.03.2017

Voar con papel


Chegou ao souto o último de Marcos Viso e Xavier Estévez, Avións de papel, finalista do Premio Merlín 2016 e publicado por Xerais. Gratamente sorprendidos no souto pola súa prosa, cargada de lirismo, cunha historia orixinal e innovadora. O street art , a pegada poética do mestre Antonio García Teijeiro, a discapacidade, a forza a amizade, a denuncia social, son algúns dos temas fundamentais nesta obra. As ilustracións, a concepción visual de Marcos Viso, que alterna a disposición do cómic (xa amosada con anterioridade na Casiña Branca de Marcos Calveiro) co poder da imaxe de rúa, con predominio de verde, marelo e vermello, constitúen unha das mellores obras do ano ao noso entender.
Avións de papel conta a historia de Lucas, Sara e Lara, de como misteriosamente a casualidade e a curiosidade fai que se coñezan, que constrúan xuntos un mundo novo. Versa de como a arte e a literatura petan nas portas da imaxinación miúda e constrúen novos mundos onde o aburrimento non ten acollida. De como a unión fronte ás inxustizas fai que todo mude. A morte, a pegada dunha morte inxusta e precipitada, sacode os nosos seres, fai medrar sen querer, fai que gardemos nos nosos corazóns e nas paredes o que realmente importa, a fermosura do vivido.

Esta noveliña, escrita a varias voces, é coma un encoro, que cando se abre, non pode parar. Describe á perfección esa liña que separa a inocencia, a nenez, dun mundo maduro sen rede. Destinada a aqueles rapaces e rapazas de último ano de Primaria ou primeiro ciclo de ESO, a maxia da lectura fai que non volvas ver igual un simple e sinxelo avión de papel.

Recomendación do souto. Imprescindible para traballar a plástica, o street art, Bansky, a poesía, a imaxe, a metáfora, a discapacidade, a solidariedade, a inclusión...



Marabilloso compendio na parte final sobre o street art.

3.31.2017

Pfr...Pfrr... Poc-poc-poc


Os irmáns, irmáns e irmás, danzantes, pelexóns, incansables; ese amor miúdo que se dá, que só se dá entre irmáns e camiña polo gume do amor-odio, do quérote sen quererte, da complicidade extrema, da confidencia, do xuntar forzas e do non soportarse. Quen é irmán, entende perfectamente o Animalario cotián... entre irmáns, de María Lires e do seu irmán (autor inspirador na sombra) publicado por Xerais na súa colección Merliño.



Como todos os irmáns que xogan, que discuten, que enredan, a vida de moitas de nós non se entende sen o gran compañeiro de xogo, sen ese ser que molesta, ao que botamos inmensamente de menos se non está, esa metade que sabe como cabrearnos, tamén como calmarnos e co que, desde que aparece ou aparecemos nós na súa vida, xogamos ata caer rendidos.
A ilustradora e autora María Lires, autora consolidada na nosa LIX, transmite á perfección ese imaxinario artellando un lúdico animalario. Quen non lle chamou ao seu irmán mamalón? Quen non xogou ás batallas, chimpou nas camas, comeu larpeiradas ás agochadas, quen non retou ata a linde á súa nai ou ao seu pai nun xogo de non cansar?
A tenrura e a orixinalidade deste besbellar de irmáns, coas características ilustracións da autora, fan deste álbum unha ferramenta moi útil para explicar que é esa barreira, que é ser irmáns, ese xogar ao desafío, ese xogar eterno que se constrúe para sempre na confidencia do cotiá.


3.06.2017

O público máis importante de todos


Oso e o piano, de David Litchfield é a última novidade de Hércules de Ediciones, traducido por Pilar Bendoiro para o galego. Oso e o piano é o primeiro álbum ilustrado do autor e conta a historia dun osiño que topa un pian no monte. De como aprende a tocalo e abandona o bosque para ter unha carreira de éxito gozando da música, das sensacións que esta provoca e como, unha vez acada a meta, sente morriña do seu mundo, esa chamada máxica do sentirse en familia, de gozar coa xente que nos acepta e que nos quere. O libro foi publicado por Libros de Frances Lincoln Children no Reino Unido e recibiu numerosos premios e recoñecementos ata alcanzar o Waterstones como Mellor Libro Ilustrado 2016. 


As imaxes, a profundidade do bosque, o xogo de luces, a delicadeza das cores e un texto cargado de lirismo, de notas musicais, de sentimento e delicadeza fan esta proposta de Hércules de Ediciones unha boa opción para as máis pequenas, para inicialos no sentimento, para explicarlles que o éxito ou a fama son menos importantes que a familia, a familia escollida e a familia propia. De como inicialas no amor á música e á sensibilidade, xa que escoitar, tamén é un agasallo para nós.


Recomendámolo polas ilustracións, polo ben construído que está e, sobre todo, por o amor que agocha. Aplaudimos o labor editorial de Hércules de Ediciones neste álbum ilustrado de calidade.

2.20.2017

Sementes. A terra cóbrese dun manto estrelado


Ás veces no souto recibimos, non sempre, libros que xa vendo as capas nos sorprenden polo que imos atopar, non é sempre, non todos os meses, igual unha ou dúas veces ao ano. Xerais acaba de publicar un deses álbums ilustrados que merecen toda a nosa atención, magníficamente editado, coa tenrura expresa dunha semente que enraiza con coidado. Trátase dun álbum ilustrado titulado Sementes, de Sonia García, que contén un cd musicado por Álvaro Buxeiro. As cores do amencer, en tonos pastel, de grises e ocres, un reino afastado, gobernado pola prohibición, as cabezas rapadas, a uniformidade, agroma páxina a páxina, grau a grau. Nese mundo onde todas as habitantes se alimentan de pílulas, ninguén recorda como se sementa, está prohibido o alimentarse dos froitos e dos legumes que dá a terra, o seu recendo, o seu sabor.


O poder das imaxes, a calidade das ilustracións, a fermosura dese evoluír animal, as abelaíñas, os contrastes sitúan este álbum ilustrado nunha
dimensión que nada envexa á da calidade do panorama europeo. Cremos con sinceridade que estamos diante dunha nova porta que se abre dentro da ilustración coma produto atemporal e para todos os publicos, xa que é un traballo que expresa unha historia que permite soñar e permite varias lecturas segundo a idade. A crítica social, a transgresión das normas, a alimentación e a calidade dos alimentos que inxerimos, o abandono do agro, o contacto coa terra e a inocencia e a temeridade dunha cativa que de xeito natural se atreve a cuestionar o artificial, o imposto, o convencional... fan da súa feitura o que nós pensamos que é o álbum ilustrado.


Para os preguiceiros, para os que senten e gozan do contado, da sensibilidade, este álbum ilustrado contén banda sonora, as preciosas imaxes cunha voz fermosa, a historia adobiada, con notas que abrollan de fondo mentres a nosa protagonista se decata de que espertar é posible.